Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα Τεύχος 23

Προβολή ιστορικού περιήγησης


Άρθρα Τεύχος (23)

Acineνοησίες (13)



Trailer CMDB

ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΚΙΝ. ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών

Γκράφιτι : Η τέχνη των σπρέι

Iron Man (2008)

Ο Indiana Jones ξαναχτυπά! (και τα λάθη μαζί???!!!)

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗ : ολοκληρωμένος τρόπος έκφρασης

Το 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ μέσα από τα μάτια της κριτικής επιτροπής

ΘΕΑΤΡΟ: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΗ

“ΥΠΑΡΧΩ”

“ΣΤΡΑΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ”

Indiana Jones & Το Βασίλειο Του Κρυστάλλινου Κρανίου

Ο Μάης του 68 στον κινηματογράφο

Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών

Η άγνωστη πλευρά του Πικάσο

ΤΖΕΛΑΛΑΝΤΙΝ ΡΟΥΜΙ, Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ

“ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ”

Σας ασπάζομαι «Φαίδων»

Ποντικός μυς

«ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ»

«Μέσα» από τις σελίδες ενός προσωπικού ημερολογίου

Σκίτσο Τεύχους

Ερασιτεχνική Θεατρική Σκηνή Νίκαιας

“ ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ”

Άρθρα επιλεγμένου αρθογράφου:
Άρθρα επιλεγμένης κατηγορίας:
Εμφάνιση στοιχείων αρθογράφου
Εμφάνιση στοιχείων κατηγορίας:
Εμφάνιση trailer ταινίας:
Πληροφορίες ταινίας στο CMDB:

Κατηγορίες (10)



Κινηματογράφος (3) Κατηγορίες
Φεστιβάλ (3)
Ποιότητα Ζωής (5)
Ταινίες (2)
Αφιέρωμα (2)
Θέατρο (2)
Μουσική (2)
Πολιτισμός (2)
Σταθερές Στήλες (1)
Cineπαρμένος (1)

Ακύρωση Επιλογής

Αρθογράφοι (13)



Μπαρμπης Βοζαλής (2) Αρθρογράφοι
Θεόφιλος (5)
Saco (1)
Elessar (2)
Νέρο (1)
Διάτο®ος (1)
Μ. Σίμος (2)
Μπάμπης (1)
Μπεκίρη Εύη (1)
Χαρούλα Τζαμπούρα (1)
Φαίδων “ο νεότερος” (3)
Tomasfotop (1)
Ευάγγελος Κουδωνάς (vankoud@gmail.com) (2)

Ακύρωση Επιλογής


ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΚΙΝ. ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Να που φτάσαμε στο 22ο συνέδριο της ΟΧΛΕ. Όταν ξεκινήσαμε θυμάμαι το πρώτο που έγινε στις αίθουσες της Παντείου των Αθηνών και που με συνόδευε η αείμνηστη κόρη μου Πελαγία Βοζαλη που βαρέθηκε αυτήν την ζωή του κάτω κόσμου και στα πενήντα της χρόνια αποδήμησε εις Κύριο. Τότε λοιπόν δεν φανταζόμουν ότι θα συνεχίζαμε και να που φτάσαμε στο 22ο που γίνεται φέτος στην Νέα Μάκρη των Αθηνών.
Σε κάθε συνέδριο φροντίζαμε να έχουμε και μια προσωπικότητα του κινηματογράφου για να γνωριστούμε καλύτερα και να μας πει τις εμπειρίες του από το θέμα πού είχαμε στο πρόγραμμα. Κάθε χρόνο φυσικά και άλλο θέμα. Και ποιον δεν γνωρίσαμε, από την αείμνηστη Μελλίνα Μερκούρη τον αείμνηστο Σταύρο Τορνέ και φυσικά άλλους καμιά σαρανταριά γιατί σε κάθε συνέδριο τύχαινε να έχουμε και περισσότερους ομιλητές. Ο ταχτικότερος όλων ήταν ο αείμνηστος πάλι Βασίλης Ραφαηλίδης στενός μου φίλος που ήταν διευθυντής του κινηματογραφικού περιοδικού "ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ" που άφησε εποχή στα κιν. Χρονικά
Φέτος θα έχουμε στην Νέα Μάκρη κοντά μας τον διάσημο δικό μας σκηνοθέτη τον Κώστα Γαβαλά για τον οποίο στην άλλη έκδοση του Σινεπαρμένου θα σας έχω ρεπορτάζ. Ένα από τα συνέδρια μας ήταν στο Μεσολόγγι και στο οποίον η ΟΚΛΕ και ο Δήμος Μεσολογγίου με βραβεύσαν και μου έδωσαν τις καθιερωμένες τιμητικές πλακέτες για την προσφορά στη λειτουργία των κινηματογραφικών λεσχών. Τότε, λοιπόν, με φωνάζει ο Ραφαηλίδης και μου λέει: «Βοζαλή μια και σε βράβευσαν, να τους πεις και ένα ποίημα» γιατί με έχει ακούσει πολλές φορές ο Ραφ να τα λέω από μικροφώνου τόσο που μου είπε ότι είσαι έναν χαριτωμένος κονφερασιέ. Όμως πάρε αυτό το χαρτί, ρίχνω μια ματιά είναι ένα ποίημα για τον κινηματογράφο ενός Αλβανού διανοουμένου του Ισμαήλ Κανταρέ και μου άρεσε πολύ, ανεβαίνω κι εγώ στην πίστα και ακούστε ή μάλλον διαβάστε το και σεις

Τίτλος Ο ΠΑΛΙΟΣ ΣΙΝΕΜΑΣ

Παλιέ Σινεμά
σινεμά μπραχτισμένε (αυτή ή λέξη δεν ξέρω ακόμη τι θα πει)
που από χρόνια δεν προβάλλονται ίδιες ταινίες
πού οι θεατές με τις καρέκλες δεν θορυβούνε
πού στα διαλείμματα των παραστάσεων στραγάλια δεν πουλούνε
Κηλιδωμένη η οθόνη
τα μεγάφωνα βουβά χαλασμένα
άδεια σαν άγραφες γραμμές τα καθίσματα ομπρός μου
σαν ποίημα μακρύ τα θωρώ μπραχτισμένα...
και σκέψεις καημοί φουντώνουν εντός μου
Των παιδιάστικων χρόνων σινεμά του θορύβου
Τόσες χώρες στον κόσμο, τόσες αίθουσες είδα
μα με όση ερχόμουν σε σένα περηφάνια σε καμιά τους δεν πήγα.
ώ Μπαρακα ακριβή μου και σπάνια
Πιο καλά πουθενά δεν αισθάνθηκα μήτε στις σάλες
τις λουσάτες με τα βελούδα τα ωραία
αν και σε κείνες πηγαίναμε ξανθομάλλες
ενώ σε σένα ερχόμουν μ έναν γύφτο παρέα
Λέκ..,Λέκ χρήματα με κόπο μαζεμένα
στο ταμείο η μεταλλική τους φωνή.
Τοιχοκολλήματα στο σταυροδρόμι στο τζάμι γραμμένα
από τον ίδιο τον θυρωρό τον Κιάνί.
Στην μια αφίσα για την ίδια ταινία διαφορετικά γραφόταν ο τίτλος κι αλλιώς στην άλλη.
Για αυτό όμως κανένας δεν σκοτιζόταν. Εσένα παλιέ σινεμά. Αγαπημένε σου τα συγχωρούσαμε όλα. Σε εκείνη την μικρή σου οθόνη για πρώτη φορά του μεγάλου κόσμου είδαμε ένα κομμάτι
Σ έξη μετρά τετραγωνικά... ανοιχτός πρόβαλε ό κόσμος
κι ήταν λαμπρός ο κόσμος ,κι ας ήταν με μπαλώματα η οθόνη γεμάτη...
Μπαλώματα είχαμε και μεις...Μπαλώματα είχε και η Δημοκρατία
Μπαλώματα είχαν ο καιρός, τα κράτη, οι αγκωνές....
Όμως στα μάτια μας ήταν τόσο φως
που δεν είχαν ποτέ οι πιο αστραφτερές οθόνες
Ι1ΑΛΙΕ ΣΙΝΕΜΑ, σινεμά μπραχατισμένες καρέκλες που κάθισαν αράδα των παιδιάστικων χρόνων μου οι μέρες.. κελαΐδίστες ολοένα
σαν μια σειρά πουλιών σ ένα σύρμα τηλεφώνου καθισμένα..
ΠΑΛΙΕ ΣΙΝΕΜΑ σινεμά μπραχατισμένα καθίσματα βαριά μακριά τσακισμένα...
σε όποια κι αν θα είμαι ηλικία σε όποια χώρα κι αν πάω
τα καθίσματα αυτά σαν χαμάλης...στους ώμους μου θα κουβαλάω....

Αυτός ήταν ο Ισμαηλ Κανταρέ. Το χειροκρότημα ήταν κάτι απίθανο και η ορχήστρα άρχισε να παίζει ένα κινηματογραφικό μπλουζ. Μια γνωστή μου της κινηματογραφικής λέσχης Ζακύνθου ενθουσιασμένη ήρθε με άρπαξε κι αρχίσαμε να χορεύουμε. Σε μια στιγμή μου λέει:” ήσουν τόσο υπέροχος” κι άρχισε να με φίλα στο στόμα. Φυσικά άλλο που δεν ήθελα και εγώ. Ο Βασίλης Ραφ είδε την σκηνή ενθουσιασμένος κι αυτός είπε να αδειάσουν οι άλλοι την πίστα κι έτσι χωρίς να το καταλάβουμε βρεθήκαμε ένας προβολέας να μας φωτίζει και ένας οπερατέρ με την οδηγία του Ραφ να μας κινηματογραφεί. Στο τέλος της αυτοσχέδιας παράστασης μου λέει ότι ήταν ένα από τα πιο ποιητικά φιλιά του κινηματογράφου. Ε.. βεβαίως του λέω αφού ήμασταν και οι δυο ζαλισμένοι από το κρασί και τον ενθουσιασμό τι ήθελες να είναι. Μια βραδιά ανεπανάληπτη δίπλα στην λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου.