Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα Τεύχος 21

Προβολή ιστορικού περιήγησης


Άρθρα Τεύχος (19)

Acineνοησίες (12)



Trailer CMDB

Ένα παράξενο θέατρο δρόμου

Ζωντανός θρύλος

Το φιλί της «Ζωής».

Το Δημοτικό Θέατρο Λάρισας

ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ «STAGE»

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Κοπή Πίτας

Μια μικρή ταινία - μια μεγάλη εμπειρία

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ : ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ !

ΣΤΗ ΜΠΑΝΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

“Τα Καλά Παιδιά”

Ας είναι καλά τα περιστέρια του μέλλοντός μας !

The Last Samurai

Σύγχρονος Τρόπος Ζωής -- Σύγχρονοι Παιδότοποι

Ο ελληνάρας οικολόγος!!! Ένα παραμύθι χωρίς φαντασία...

Οι τοίχοι μιλάνε

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ¨ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ

Η Κασετίνα

10 Λόγοι να αλλάξετε τη ζωή σας το νέο έτος

Άρθρα επιλεγμένου αρθογράφου:
Άρθρα επιλεγμένης κατηγορίας:
Εμφάνιση στοιχείων αρθογράφου
Εμφάνιση στοιχείων κατηγορίας:
Εμφάνιση trailer ταινίας:
Πληροφορίες ταινίας στο CMDB:

Κατηγορίες (7)



Ποιότητα Ζωής (7) Κατηγορίες
Ταινίες (4)
Θέατρο (3)
Κινηματογράφος (1)
Αφιέρωμα (1)
Cineπαρμένος (2)
Μουσική (1)

Ακύρωση Επιλογής

Αρθογράφοι (12)



Elessar (1) Αρθρογράφοι
Kalliopi (2)
Μπαρμπης Βοζαλής (3)
Διάτο®ος (1)
Tomasfotop (1)
Θεόφιλος (2)
Μ. Σίμος (1)
Μπάμπης (1)
Μπυρολόγα (1)
Φαίδων “ο νεότερος” (2)
Λαμπρινή Α. (1)
Χαρούλα Τζαμπούρα (3)

Ακύρωση Επιλογής


Ένα παράξενο θέατρο δρόμου


Η αυλαία ανοίγει και οι πρωταγωνιστές στους ρυθμούς μιας απαλής μουσικής υπόκρουσης βγαίνουν στην σκηνή. Χωρίς τρακ και άγχος, έτοιμοι από καιρό, έχοντας μάθει πολύ καλά τους διαλόγους τους, θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους σε αυτή την παράστασης της ζωής τους. Εμείς σαν αυστηροί κριτές θα σχολιάσουμε την κάθε τους κίνηση, την υποκριτική τους ικανότητα, τη σκηνική τους παρουσία.
Θα μπορούσαν όλα αυτά να αποτελούν την αρχή μια συνηθισμένης θεατρικής παράστασης, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Για αυτή την παράσταση δεν χρειάζεται εισιτήριο, η θεατρική σκηνή δεν στεγάζεται σε κάποιο κομψό κτήριο, εμείς δεν πρέπει να ντυθούμε επίσημα και η ορχήστρα παίζει πάντα την μουσική της αρεσκείας μας. Ατενίζοντας την πόλη από το παράθυρο ενός διαμερίσματος κοντά στο κέντρο μιας πόλης γίνεσαι άθελα σου θεατής σε πολλές μικρές θεατρικές παραστάσεις. Ένα θέατρο δρόμου σε μια σκηνή πολλαπλών χρήσεων. Οι πρωταγωνιστές διάφορες φιγούρες, διάφορων ηλικιών και διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων. Τα σκηνικά απλά και καθημερινά, τα κουστούμια ανάλογα με το γούστο του κάθε ηθοποιού, διάλογοι και σενάριο ανύπαρκτα και ο αυτοσχεδιασμός το μεγάλο ατού αυτής και θεατρικής παράστασής. Ο θεατής, αθέατος κριτής εναλλάσσεται από το δράμα στην κωμωδία και πάλι πίσω, ένας μικρός κατάσκοπος της ζωής αγνώστων ανθρώπων για λίγα μόνο λεπτά.
Και η παράσταση ξεκινά με τον καλοντυμένο νεαρό που προσπαθεί να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο και ένας βιαστικός οδηγός πατώντας σε μια λακκούβα με νερά του λερώνει το καλό του παντελόνι, ένας καλοσυνάτος ηλικιωμένος με το μπαστουνάκι του περπατά αργά – αργά αλλά γλιστρά και πέφτει χτυπώντας το χέρι του, ένας πιτσιρικάς από το απέναντι φροντιστήριο τρέχει να τον βοηθήσει, δυο νοικοκυρές συζητούν εδώ και δέκα λεπτά, με τον μικρό να τραβά την μητέρα του έχοντας βαρεθεί και ανυπομονώντας να γυρίσει στις ασχολίες του.
Ένας δυνατός μεταλλικός θόρυβος μας μεταφέρει στο βάθος της σκηνής όπου δυο αυτοκίνητα έχουν συγκρουστεί και οι δυο οδηγοί ακολουθώντας πιστά της οδηγίες του ανύπαρκτου σκηνοθέτη ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους απαγγέλλοντας μια στιχομυθία μοναδική στο είδος της. Ο κακοντυμένος και ταλαιπωρημένος ρακοσυλλέκτης ρίχνει μια φευγαλέα ματιά και συνεχίζει το ψάξιμο στον κάδο των σκουπιδιών αδιαφορώντας για τα κοινά προβλήματα των απλών ανθρώπων.. Η σκηνή αδειάζει μετά από λίγη ώρα. Νέοι ηθοποιοί θα πάρουν την θέση τους και νέες καταστάσεις θα δημιουργηθούν.
Η ίδια μας η καθημερινότητα μια αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων, που δυστυχώς για πολλούς πέρνα χωρίς την παραμικρή υποψία του τεραστίου σκηνικού που στήνεται και στο οποίο πολλές φορές εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές και κάποιοι άλλοι θα κρίνουν το “ταλέντο” μας.